İçimden Dökülen Satırlar: Kendime Söyleyemeyeceğim Gerçekler

İnsan, bazı gerçekleri kendine bile söylememeli. Senden nefret ettiğim zamanlarda bile sevdim seni. Olsaydı sevmemek mümkün, yine de severdim seni. Dönüp dönüp bakışın, kalbimi yakışın. Elim ayağıma dolanırdı, utanırdım. Sevda bir yasaktı boynuma vurulan. Benim tutukluğum ta ezelden, darılma bana. 

İnsan, kendiyle arasında mesafe olandır. Sende kendimden bir parça vardı. Ne zaman yamacına uzansam titrerdim korkudan. Kalbimin ritmi bozulurdu, kafamın çalışması. 

Gerçekleri biliyor olmanın bir şeyleri değiştirmesini isterdim. Seninle hatıraların arasındaki bir durum bu. Aradan seni çıkaralı yıllar oldu. Kabullendim artık seninle olmamayı. Bazı aşklar hiç kavuşmamak içinmiş. Bazı aşklar acı çekmek içinmiş. Arada sırada aklına gelmesi içinmiş. Diyar diyar dolaşıp yine se senin döşeğine uzanmak, orada dinlenmek içinmiş. Mutluluksa seninle asla bir araya gelmemekmiş. 

Bir hayat borçluyum sana. Acısıyla, tatlısıyla, günahıyla ve sevabıyla... 

İçimde bir adam doğuyor, içimde bir kadın ölüyor.. 

Her Erkan Ocaklı'nın bir Emine'si vardır. 

Gönlümde yatan yanımda yatsaydı keşke... Benim aklım orada kaldı